Waarom zeewier?

Wieren of algen is de verzamelnaam voor een diverse groep relatief eenvoudige organismen die licht gebruiken om energie te maken (fotosynthese). Daarbij produceren ze zuurstof. Algen kunnen zowel eencellig als meercellig zijn. Zeewier is de verzamelnaam voor de meercellige, wat complexere structuren.  Ze zien er wel een beetje uit als planten maar hebben geen wortels, stengels en bladeren. Er zijn zo’n 15,000 zeewieren bekend en er worden nog steeds nieuwe soorten ontdekt. Er bestaan ook vrij veel soorten zeewier om te eten en deze worden wel onderverdeeld op basis hun kleur.

De bekendste zeewieren zijn:

Bruinwieren, zoals kelp, kombu, wakame
Groenwieren, zoals zeesla
Roodwieren, zoals nori
Blauwgroenwieren zoals spirulina

Deze laatste zijn feitelijk geen wieren of algen maar bacteriën. Deze bacteriën zijn echter wel een heel bijzondere want zij kunnen, net als algen en planten, energie maken m.b.v. fotosynthese.

Spirulina is rijk aan vitaminen, eiwitten, omega 3-vetzuren en allerlei mineralen en om die reden vooral bekend als voedingssupplement.

Voedingswaarde:

In het algemeen kan gesteld worden dat zeewier erg gezond is. Ze bevatten hoge concentraties essentiële aminozuren, onverzadigde vetzuren en vitamines en mineralen. Daarnaast bevatten ze ook glyco-proteinen en fucoxanthine, een van ‘s werelds krachtigste antioxidanten. Er worden dan ook nogal wat gezondheidsvoordelen aan het gebruik van zeewier toegedicht. Zo kan zeewier bijdragen aan het versterken van het immuunsysteem, verbeteren van de vertering, verhogen van de vetverbranding en het voorkomen van hart-en vaatziekten.

Er wordt wel eens gesteld dat zeewier een goede bron van vitamine B12 is. Een interessant gegeven voor vegetariers en veganisten. Echter, onderzoek heeft aangetoond dat het aanwezige B12 eigenlijk een nep-variant is, hier kan ons lichaam niets mee. Sterker nog, het nep-B12 is in competitie met het “echte”, actieve B12 waardoor de opname van het actieve B12 juist vermindert kan worden. Actief B12 wordt echt alleen maar door dieren geproduceerd (of eigenlijk door de micro-organismen in het darmkanaal) en als veganist ben je dan eigenlijk aangewezen op een supplement of een product zoals “marmite”. Besef echter wel dat ook het B12 in marmite niet door de gist zelf gemaakt wordt maar achteraf aan het product wordt toegevoegd. In gekweekte meelwormen en krekels vind je trouwens behoorlijke hoeveelheden vit B12 🙂

Meer lezen over vitamine B12? Bezoek dan ook vooral even deze pagina: www.veganhealth.org/b12/plant

Voor meer informatie over de verschillende soorten zeewier en de potentiele gezondheidsvoordelen verwijs ik ook graag door naar www.zeewier.net

 

Duurzaaamheid:

Er wordt volop onderzoek gedaan naar toepassingen van zeewier als voedselingrediënt voor de veeteelt maar ook als grondstof voor allerlei industriële toepassingen. De wereldwijde vraag naar plantaardige eiwitten (mens en dier) zal naar verwachting groeien van 4.7 x 108 ton in 2014 naar 9.4 x 109 ton eiwit in 2054. Hier zal ongeveer 100 x 106 hectare land voor nodig zijn. Terwijl de hoeveelheid landbouwgrond benodigd voor de veeteelt nu al 70% van het totale oppervlak gebruikt (dit is inclusief de landbouw van soja, graan en mais dat gebruikt wordt als diervoeder). Het grote voordeel van het gebruik van zeewier ten opzichte van landplanten is dat zeewieren sneller groeien dan landplanten maar nog belangrijker: het kost geen landbouwgrond en water! Lehahn et al., hebben berekend dat met de kweek van zeesla de fossiele brandstoffen benodigd voor gehele transportsector zouden kunnen worden vervangen. Of 5-24% van de vraag naar plantaardige eiwitten.

Bronnen:

Lehahn et al., (2016) Global potential of offshore and shallow waters macroalgal biorefineries to provide for food, chemicals and energy: feasibility and sustainability. Algal Research 17, 150-160

Brown et al., (2014) Seaweed and human health. Nutrition Reviews 72(3):205-2016